مواد معدنی مورد نیاز بدن + روش دریافت این مواد
- پایه
- تاریخ به روزرسانی24 مارس 2025
بدون شک مواد معدنی از مهمترین فاکتورها برای سلامت بدن و فعالیت بهتر آن به شمار میروند.
مهمترین مواد معدنی موردنیاز برای بدن :
-
زینک
-
مس
-
آهن
-
سلنیوم و منیزیم
minerals
آنها طیف گستردهای از عملکردها را انجام میدهند، مانند مواد ساختمانی برای استخوانهای ما، تأثیرگذاری بر عملکرد ماهیچهها و اعصاب، و تنظیم تعادل آب بدن. آنها همچنین اجزای هورمونها و آنزیمها و سایر ترکیبات فعال بیولوژیکی هستند. برخی از مواد معدنی نیز نقش مهمی در عملکرد بهینه سیستم ایمنی دارند.
برای اکثر افراد، یک رژیم غذایی متعادل برای تأمین مقادیر کافی از مواد معدنی حیاتی بدن کافی است؛ بنابراین هیچوقت بدون آزمایش نمیتوان به سراغ مصرف این مواد به صورت مکمل رفت. چراکه همانطور که مقدار کم این مواد معدنی در داخل بدن میتواند باعث مشکلات ایمنی و سیستمیک در بدن شود افزایش آنها نیز میتواند کاملاً مضر باشد.
بنابراین حتماً قبل از استفاده از مکملهای شامل مس، زینک، آهن، سلنیوم، منیزیم و … حتماً آزمایش مربوطه را انجام دهید.
بهترین راه دریافت مواد معدنی
درواقع بهترین راه دریافت این مواد از طریق مواد غذایی هست.
اگر مردم در مورد مواد معدنی و اهمیت آنها اطلاعات کافی داشته باشند، علاوه بر غذاهای مربوطه که حاوی چنین این مواد هستند، میتوان رژیم غذایی را در صورت کمبود یک ماده معدنی خاص به راحتی تنظیم کرد.
2 دسته مواد معدنی داریم
این دو دسته به یک اندازه برای بدن اهمیت دارند، ولی میکرومینرالها با مقدار بسیار کمتری مورد نیاز بدن انسان هستند.
مواد معدنی ضروری ، یعنی آنهایی که برای سلامت انسان ضروری هستند : مواد معدنی اصلی (ماکرومینرال) و مواد معدنی کمیاب (میکرومینرال).
مواد معدنی اصلی که در بدن به مقدار زیاد استفاده می شود : کلسیم، کلرید، منیزیم، پتاسیم، فسفر ، گوگرد و سدیم
مواد معدنی کمیاب بهاندازهی مواد معدنی اصلی برای سلامتی ما حیاتی هستند، اما ما به مقدار کمی از آن نیاز داریم : آهن ، مس، فلوراید، ید، ، منگنز، کروم ،مولیبدن، سلنیوم و روی.
تاثیر مواد معدنی بر ایمنی بدن
اهمیت این مواد بر سیستم ایمنی به خوبی توسط منابع علمی آشکارشده است. اگرچه کمبود مواد معدنی نادر است، اما گروههای در معرض خطر زیادی وجود دارند که باید توجه داشته باشند تا از عرضه کافی اطمینان حاصل کنند. یک رژیم غذایی متعادل اساساً مبنای خوبی برای این امر است. در موارد استثنایی، کمبود باید با مکمل جبران شود.
بااینحال، همچنین باید احتیاط کرد که برخی مکملهای معدنی میتوانند بیش از حد مصرف شوند، که در نهایت میتواند منجر به اثرات منفی بر سیستم ایمنی شود. بنابراین، هر شکلی از مکملهای غذایی اصلاحی باید همیشه از نظر پزشکی شفاف باشد و فقط باید در غلظتهای تجویزشده مصرف شود
مس، آهن و سلنیوم؛ کمبود هر یک از این مواد معدنی میتواند بهطور موقت صلاحیت ایمنی را کاهش دهد یا حتی تنظیم التهاب سیستمیک را در درازمدت مختل کند.
تاثیر مواد معدنی روی یکدیگر
یکی دیگر از موضوعات بسیار مهم در مورد مواد معدنی رابطه مواد معدنی با یکدیگر است که میتوانند روی یکدیگر تأثیر بگذارند برای مثال؛ کلسیم و فسفر در بدن باهم رابطهی عکسدارند و در صورت مصرف بیشتر فسفر میزان کلسیم کاهشیافته و برعکس. یا رابطهی بین مس و زینک که در صورت مصرف بیشازحد زینک، مس کمتری از طریق روده جذب میشود.
در مورد هرکدام از مواد معدنی در مقالاتی جداگانه در سایت کاملاً توضیح میدهیم.
اما اگر بخواهیم در مورد عامل اصلی مشکلات ایمنی و همچنین خود ایمنی در بدن صحبت کنیم با توجه به رفتارهای امروزه ما انسانها نمیتوان گفت که عامل اصلی کمبود این مواد است. اما به هرحال تأثیر گذار هستند.
در مورد عوامل تأثیرگذار در ایمنی بدن و همچنین بیماریهای خود ایمنی در مقالات دیگر مربوط به میکروبیوم روده و مشکلات روده بیشتر صحبت کرده
ایم.
در صورت تمایل به فهم بیشتر موضوع حتماً به مقالهی موردنظر رجوع کنید.
